Transspijt1 août 2024
Transgender atleten bij de Olympische Spelen van Parijs 2024: beleid en controverse
Bij de Olympische Spelen van Parijs 2024 laaide de discussie over transgender- en DSD-atleten op. Een overzicht van het terughoudende IOC-beleid en het eigen beleid van de individuele bonden.
Twijfel je, heb je spijt, letsel of ben je aan het detransitioneren?
Neem vertrouwelijk contact opBij de Olympische Spelen van Parijs 2024 stond het genderdebat in de sport opnieuw in het middelpunt van de aandacht — ditmaal niet primair vanwege transgenderatleten, maar vanwege twee bokssters met DSD-kenmerken (differences of sex development): Imane Khelif (Algerije) en Lin Yu-ting (Taiwan).
De Khelif- en Lin-controverse
Beide bokssters waren eerder door de International Boxing Association (IBA) uitgesloten vanwege testosteronwaarden boven de vrouwendrempel. Het IOC — dat de IBA eerder al zijn olympische erkenning had ontzegd — liet ze toe tot de Olympische vrouwencompetitie. Beide wonnen goud.
De controverse illustreerde de complexiteit van het genderdebat in sport: het gaat niet alleen om transgenderatleten, maar ook om biologische vrouwen met afwijkende hormonale profielen.
Het IOC-beleid
Het IOC heeft de verantwoordelijkheid voor genderbeleid gedelegeerd aan individuele sportbonden. De organisatie heeft geen uniform inclusie- of exclusiebeleid voor transgenderatleten meer. Dit betekent dat het beleid per sport verschilt:
- World Athletics: transgendervrouwen die de mannelijke puberteit doormaakten, zijn uitgesloten van de vrouwenelitecompetitie
- World Aquatics: vergelijkbaar beleid
- Andere bonden: variëren van permissief tot restrictief
Zie ook: World Athletics en World Aquatics-beleid en het overzichtsartikel over transgenderatleten.
Bronnen:
- IOC — International Olympic Committee
- World Athletics en World Aquatics-beleid. Transspijt.nl.
- Transgenderatleten en vrouwensport. Transspijt.nl.
- Interseksualiteit en genderdysforie. Transspijt.nl.
