Harvard-onderzoeker: stijging genderdysforie lijkt sociale besmetting

Adam Omary promoveerde in 2026 aan Harvard University in de psychologie, onder begeleiding van Steven Pinker. Zijn dissertatie — "A Biopsychosocial Model of Adolescent Gender Dysphoria" — trok internationale aandacht omdat hij als een van de eersten een grootschalige longitudinale studie uitvoerde naar de stijging van genderdysforie bij Amerikaanse kinderen.

Het onderzoek

Omary volgde meer dan 11.000 Amerikaanse kinderen uit de ABCD-studie, gevolgd van ongeveer 9-10 tot 14-15 jaar (bron). Zijn bevindingen: het percentage meisjes dat zich identificeerde als transgender of non-binair steeg over vijf meetmomenten van 1,1% naar 9,6% (bij jongens van 0,5% naar 1,2%); zelfs in de groep met de meest uitgesproken genderincongruentie bleef de trans-identificatie maar bij 45% bestaan; die groep had ook de meeste internaliserende klachten, zoals angst en somberheid, en sociale stress.

Aangevallen van twee kanten

Omary beschreef hoe zijn onderzoek onder vuur lag — van progressieve zijde (klachten bij de universiteit) en van conservatieve zijde (bevriezing van zijn NIH-fellowship door de Trump-administratie).

Zijn conclusie

Omary stelt dat de meerderheid van jongeren met genderdysforie een tijdelijk identiteitszoekend proces doorloopt. Een kleine minderheid heeft een biologisch verankerde genderincongruentie die individuele zorg vereist. Zijn pleidooi: evidence-based, individueel maatwerk.

Bronnen:

• Omary A. (2026). I studied gender dysphoria. Both sides tried to shut it down. Boston Globe. bostonglobe.com
• Omary A. (2026). A Biopsychosocial Model of Adolescent Gender Dysphoria. Harvard University Doctoral Dissertation.