TransspijtSam · 25 jaar
"Vanuit het begin bij het VUmc was het: jij bent transgender, punt. En de rest telde niet."
Sam wilde niet homo zijn. Als 16-jarige zag hij een tv-programma over transgenders en dacht dat dit zijn uitweg was. De genderkliniek van het VUmc diagnosticeerde hem onmiddellijk en gaf hem hormonen en cosmetische ingrepen — zijn achterliggende problemen werden nooit serieus onderzocht. Op zijn 22e stopte Sam. Nu stelt hij Amsterdam UMC aansprakelijk.
Twijfel je, heb je spijt, letsel of ben je aan het detransitioneren?
Neem vertrouwelijk contact opDit verhaal is gebaseerd op de reportage van EenVandaag (AVROTROS, gepubliceerd 20 juni 2024). Sam koos ervoor alleen zijn voornaam te gebruiken.
Op zijn zestiende ontdekte Sam dat hij op mannen viel. Hij wilde dat gevoel niet. Al sinds zijn vroege puberteit worstelde hij met somberheid, een laag zelfbeeld en zelfs gedachten van zelfbeschadiging. Zijn zelfhaat groeide. Toen zag hij op tv een programma over een transgender jongen. "Misschien was dit de oplossing", dacht hij. "Een nieuw leven als iemand anders beginnen."
Genderkliniek: "Jij bent transgender, punt"
Sam meldde zich bij de genderkliniek van het UMCG in Groningen. Daar werd zijn genderdysforie vastgesteld, maar de behandeling werd uitgesteld. Hij verhuisde naar Amsterdam en meldde zich bij het VUmc.
Wat daar volgde, typeert hij zelf scherp:
"Vanuit het begin bij het VUmc was het: jij bent transgender, punt. En de rest telde niet."
— Sam
De achterliggende problemen — zijn moeite met leeftijdsgenoten, de scheiding van zijn ouders die in deze periode speelde, de afkeer van zijn eigen homoseksualiteit — kregen nauwelijks aandacht. Sam kreeg vrouwelijke hormonen voorgeschreven en onderging cosmetische ingrepen. De vraag of zijn genderdysforie misschien voortkwam uit andere, onbehandelde problemen werd niet gesteld.
Stoppen op zijn 22e
Op zijn tweeëntwintigste besloot Sam te stoppen. Hij staakte de vrouwelijke hormonen en zag af van de geplande genderbevestigende operatie.
"In transitie gaan was niet de oplossing voor mijn problemen."
— Sam
Inmiddels leeft Sam al drie jaar als man en is hij 25. Hij herstelt geleidelijk, en heeft zijn homoseksualiteit een plek kunnen geven — iets wat hij als tiener niet kon.
Aansprakelijkheidsclaim tegen Amsterdam UMC
In 2024 diende Sam samen met een andere detransitioner — geboren als meisje, getransitioneerd naar man en weer teruggekeerd — een aansprakelijkheidsclaim in bij Amsterdam UMC. Ze vragen om erkenning van de verkeerde diagnose en om schadevergoeding. Beiden stellen dat hun genderdysforie-diagnose onvoldoende was onderbouwd, en dat andere psychische problemen die een rol speelden niet serieus zijn onderzocht voordat de hormoonbehandeling startte. Hun doel is niet alleen erkenning, maar ook dat soortgelijke gevallen in de toekomst worden voorkomen.
Sams ervaring sluit aan bij een breder patroon van spijt van transitie, waarbij detransitie volgt op een traject dat te snel werd ingezet. Lees meer verhalen of bekijk waar je hulp kunt vinden.
Bronnen:
- EenVandaag / AVROTROS (2024). Sam stelt genderkliniek aansprakelijk voor verkeerde diagnose: 'In transitie gaan was niet de oplossing voor mijn problemen'. eenvandaag.avrotros.nl
