Transspijt1 januari 2024
De Nederlandse genderklinieken: VUmc Amsterdam en UMCG Groningen
Het "Dutch Protocol" voor genderzorg bij minderjarigen ontstond in Utrecht en aan het VUmc in Amsterdam; het werd via de studies van De Vries en collega's wereldwijd de standaard. Naast het Amsterdam UMC bieden ook het UMCG en het Radboudumc genderzorg. Nu, met de internationale beleidsveranderingen en de Cass Review, wordt het protocol zelf ter discussie gesteld. Wat is de huidige stand van de Nederlandse genderzorg?
Twijfel je, heb je spijt, letsel of ben je aan het detransitioneren?
Neem vertrouwelijk contact opNederland heeft een bijzondere positie in de internationale genderzorggeschiedenis: het was het eerste land ter wereld dat een systematisch protocol ontwikkelde voor de medische behandeling van genderdysforie bij adolescenten. Dit "Dutch Protocol" werd de basis voor vrijwel alle genderzorgprogramma's wereldwijd.
De twee centra
VUmc Amsterdam — nu Amsterdam UMC — is het oudste en meest bekende gendercentrum van Nederland. Het is verbonden aan de namen van Henriette Delemarre-van de Waal, Peggy Cohen-Kettenis en later Annelou de Vries, auteur van de invloedrijke 2014-studie.
UMCG Groningen en het Radboudumc in Nijmegen zijn de andere academische centra; zij waren niet betrokken bij de ontwikkeling van het protocol, dat in Utrecht en aan het VUmc ontstond (bron).
De positie na internationale kritiek
De internationale beleidsveranderingen stellen de Nederlandse centra voor vragen. Nederland ontwikkelde het protocol dat al die andere landen overnamen; nu dat protocol internationaal onder kritiek staat, moeten de Nederlandse centra hun eigen aanpak herzien.
Zie ook: internationale kritiek op het Nederlandse protocol (NTvG, 2025).
Bronnen:
- Internationale kritiek op het Nederlandse protocol. Transspijt.nl.
- De Vries et al. 2014 — de Amsterdam-studie. Transspijt.nl.
