Na vroege sociale transitie blijft 97,5% transgender

In 2022 publiceerde het Trans Youth Project een veelbesproken studie in Pediatrics: een 5-jaars follow-up van 317 kinderen die voor hun twaalfde jaar sociaal waren getransitioneerd. De resultaten werden breed geciteerd als bewijs dat vroege sociale transitie veilig en stabiel is. Maar de interpretatie is omstreden.

Wat de studie vond

De kinderen waren bij de start van de studie gemiddeld 8,1 jaar oud. Gemiddeld vijf jaar na hun sociale transitie was 7,3% minstens één keer van identiteit gewisseld, en (bron):

• 94% identificeerde zich nog als binair transgender
• 3,5% identificeerde zich als non-binair
• Slechts 2,5% identificeerde zich als cisgender (teruggekeerd naar geboortegeslacht)

De dominante interpretatie: stabiel en veilig

Voorstanders van gender-affirming care gebruiken deze studie als bewijs dat kinderen die vroeg sociaal transitioneren, dit later zelden "terugnemen".

De kritische lezing: een ander verhaal

Maar kritische onderzoekers lezen dezelfde data heel anders. Historisch desisteert 61–88% van de kinderen met genderdysforie als ze niet sociaal transitioneren. Na vroege sociale transitie desisteert slechts 2,5%. Dit kan betekenen dat vroege sociale transitie de persistentie zelf veroorzaakt.

Het mechanisme

Onderzoek van Steensma et al. (2013) liet al zien dat sociale transitie de sterkste voorspeller is van persistentie. Een kind dat op school als meisje door het leven gaat, een nieuwe naam krijgt en door vrienden en familie anders wordt aangesproken, bouwt een sociale identiteit op die moeilijk terug te draaien is.

Wat ontbreekt in de studie

Een cruciale beperking: de studie heeft geen controlegroep van kinderen met vergelijkbare genderdysforie die niet sociaal transitioneerden.

Bronnen:

• Olson K.R. et al. (2022). Gender Identity 5 Years After Social Transition. Pediatrics / PMC. PMC
• Steensma T.D. et al. (2013). Factors Associated With Desistence and Persistence of Childhood Gender Dysphoria. JAACAP.