Trevor Project-studie over suïcidepogingen onder vuur: kritiek in Nature Human Behaviour wijst op ernstige methodologische fouten

Een van de meest aangehaalde wetenschappelijke onderbouwingen in het genderdebat staat ernstig ter discussie. In mei 2026 publiceerde het gezaghebbende tijdschrift Nature Human Behaviour een peer-reviewed methodologische kritiek op een invloedrijke studie van het Trevor Project. Die studie werd twee jaar lang breed geciteerd als bewijs dat "anti-transgenderwetten" — van beperkingen op medische transitie tot regels over sport en geboorteaktes — de kans op suïcidepogingen met tot 72 procent zouden verhogen. De kritiek van Cohn, Sim en Kerr — gepubliceerd in hetzelfde tijdschrift — concludeert dat deze claim wetenschappelijk niet houdbaar is.

De oorspronkelijke studie en haar invloed

In september 2024 publiceerden onderzoekers verbonden aan het Trevor Project — een Amerikaanse organisatie voor suïcidepreventie bij lhbt-jongeren — een studie in Nature Human Behaviour. Zij analyseerden gegevens van 61.240 transgender en non-binaire jongeren van 13 tot 17 jaar, geworven via sociale media tussen 2018 en 2022. De conclusie luidde dat staten die wetten aannamen die werden aangemerkt als 'anti-transgenderbeleid' geassocieerd waren met een toename van 7 tot 72 procent in suïcidepogingen. Het kopcijfer van 72 procent werd breed overgenomen: door media als Time, NPR en CNN, door advocaten die rechtszaken aanspanden tegen beperkende staatswetten, en door politici en activisten die zich verzetten tegen wetgeving die genderzorg voor minderjarigen reguleert.

Wat de peer-reviewed critique onthult

Cohn, Sim en Kerr — onafhankelijke onderzoekers zonder banden met het Trevor Project — publiceerden in mei 2026 een formele Matters Arising-reactie. Hun centrale bevinding: de dramatische claim van 72 procent berust volledig op gegevens van één staat, Idaho. Dat is op zichzelf al problematisch, maar er is een fundamenteler bezwaar: de twee relevante wetten in Idaho uit 2020 — over schoolsport en geboorteaktes, niet over medische transitie — waren al in het najaar van 2020 door rechters geblokkeerd, een jaar voordat de stijging van 72 procent in de gegevens opdook (bron).

Bovendien bleek het 72-procentcijfer berekend op basis van slechts circa 60 adolescenten per jaar — minder dan 0,25 procent van het totale analysesteekproef. De lagere schatting van 7 procent haalde net de statistische significatiegrens (p = 0,049), maar overleeft de noodzakelijke correctie voor meervoudig testen niet. De controlegroep van staten verschilde sterk van de behandelde staten in geografie, cultuur en politieke context, wat de kern­aanname van 'parallelle trends' ondermijnt. Aanvullende analyses met een twee-weg fixed-effects-methode leverden geen significant effect op; ernstiger nog: ernstige suïcide­overwegingen bewogen juist tegengesteld aan de voorspelling.

Ook de inhoudelijke opzet deugt niet: de studie groepeerde wetten over sportdeelname, juridische geslachtswijziging en medische leeftijdsgrenzen alsof ze gelijke effecten produceren — een aanname die niet empirisch wordt onderbouwd.

Een veelzeggende verklaring van een medeauteur

Analist Leor Sapir van het Manhattan Institute wijst in City Journal (16 juni 2026) op een uitspraak van een medeauteur tegenover CNN kort na publicatie: "We wisten dat het een doorbraak zou zijn als we dit konden aantonen, om met definitief wetenschappelijk bewijs de roep om beschermend en bevestigend beleid te steunen." Sapir leest daarin dat het team "wetenschappelijke munitie" wilde leveren voor een juridisch gevecht (bron). Dat oogmerk — niet neutrale kennisvorming maar strategisch gebruik van wetenschap — vormt een ernstige inbreuk op wetenschappelijke integriteit en verklaart mede hoe een zo fragiele bevinding een zo hoog profiel kon krijgen.

Patroon in de gendergeneeskunde

De Trevor Project-studie staat niet op zichzelf. Meerdere toonaangevende onderzoeken op het gebied van gendergeneeskunde zijn de afgelopen jaren door onafhankelijke beoordelaars als methodologisch zwak beoordeeld. De Cass Review concludeerde in 2024 dat de gehele evidentiebasis voor puberteitsremmers en hormoonbehandeling bij jongeren "remarkably weak" (opmerkelijk zwak) is. Een systematische review gepubliceerd in Archives of Disease in Childhood (2024) vond slechts studies van zeer lage zekerheid over de effecten van puberteitsremmers. De Society for Evidence Based Gender Medicine (SEGM) analyseerde de Cohn-critique uitvoerig op 16 juni 2026 en concludeert dat de gegevens de 72-procentclaim niet kunnen dragen (bron).

De auteurs van de oorspronkelijke studie reageerden in hetzelfde tijdschrift. Ze erkenden de "prominente rol" van Idaho in hun analyse, maar stelden dat de bezwaren de interpretatie van hun bevindingen niet veranderen (bron). Het feit dat Nature Human Behaviour de critique heeft gepubliceerd, vormt op zichzelf al een erkenning dat de methodologische bezwaren serieus genoeg zijn om in de wetenschappelijke literatuur te worden opgenomen.

Bronnen:

• Cohn, J., Sim, P. & Kerr, K.F. "Methodological considerations for evaluating policy impacts on transgender and non-binary youth suicidality." Nature Human Behaviour, mei 2026. nature.com
• Sapir, L. "Another Major Transgender Suicide Study Crumbles." City Journal, 16 juni 2026. city-journal.org
• SEGM. "Reassessing the Trevor Project's Suicide-Attempt Findings." 16 juni 2026. segm.org